Tagarchief: wielrennen

De Ronde van Vlaanderen: koers is labeur met andere middelen

Coronatijden: vreemde tijden voor iedereen, en dus ook voor wie van koers houdt. We kunnen geen koers kijken, maar wel lezen.
Op Twitter volg ik al een tijd Koen Lemmens (@uwdienstwillige; hij is er nu even niet actief), die naast jurist ook een groot koersliefhebber is. Hij stuurt me regelmatig zijn parels van stukken over koers, die ik hier graag publiceer.

Koen Lemmens (1976) studeerde rechten in Brussel en Firenze. Hij doceert publiekrecht en mensenrechten aan de KU Leuven, de VU Brussel en Global Campus of Human Rights (Venetië). Cooralsnog publiceerde hij vooral vakliteratuur.

Al sinds zijn kindertijd is hij gefascineerd door wielrennen, met name de culturele dimensie ervan boeit hem. De koers, dat is toch vooral het doorvertellen van de verhalen, obsessies en bezorgdheden van de vorige generaties.

 

Ik heb een man gekend die ontzettend rijk was. Doorgaans zegt men dan zo rijk als het water diep is, maar in zijn geval zou dat enkel gepast zijn indien Deme en Jan De Nul nog snel even een paar maanden zouden gaan baggeren. Zo rijk was hij, dat in zijn keuken een Oude Meester hing, een werk zoals er wereldwijd slechts enkele in privé-bezit waren. Om maar te zeggen, hier hadden we niet te maken met iemand die op de kleintjes moest letten. In sterrenrestaurants in Europa en erbuiten was hij kind aan huis. Als hij zou willen meermaals daags zelfs. “Maar weet gij”, zo vroeg hij mij eens “waar ge de beste mosselen eet?” Zijn ogen lichtten op van pure, culinaire voorpret. “Daar!”, en hij wees in de richting van het volkscafé waar zijn arbeiders ’s middags gingen schaften, “bij Lucien van d’Elfurenmis!”. “Friet in ossenvet gebakken, mosselen in een kastrol met veel selder en juin. Beter kan niet, echt niet. Als chefs het gerecht willen verbeteren, met nobelere ingrediënten, dan”, en hier onderbrak hij even om te kijken of zijn vrouw, die zich de beschetenheid van de betere klassen wel eigen gemaakt had, hem niet hoorde, “verkloten ze – ik mag dat toch zo zeggen he ?  – het hele gerecht.” Dat zei dus een man die alleen al aan de amuse kon zeggen of hij bij Ducasse, Blanc of Troisgros zat.

Wat goed is, al is het dan simpel en volks, moet niet verbeterd worden. Hadden ze dat inzicht maar gehad bij de Ronde van Vlaanderen. Lees verder

Reacties uitgeschakeld voor De Ronde van Vlaanderen: koers is labeur met andere middelen

Opgeslagen onder Columns

“De Driedaagse van de Panne telt 1 dag! Nu gij”

Coronatijden: vreemde tijden voor iedereen, en dus ook voor wie van koers houdt. Gisteren zond Sporza de fijne docu ‘De Ronde 103’ uit en geregeld kunnen wielerfans op sporza.be stemmen welke klassieker van weleer ze nog eens heruitgezonden willen zien.

Op Twitter volg ik al een tijd Koen Lemmens (bio: zie onderaan dit stuk), die naast jurist ook een groot koersliefhebber is. Hij postte op Twitter een fijn stukje over de Driedaagse van de Panne, dat ik hier met zijn toestemming mag overnemen. Geniet ervan!

 

De Driedaagse van de Panne, een efficiëntie-oefening

Nog niet zo heel lang geleden, 20 à 25 jaar schat ik, werd wielrennen niet heel erg au sérieux genomen. Dat was lang voor politici, zakenlui en managers met meer tijd dan werk zich velocipedisch in de openbaarheid durfden vertonen. Koers, dat was toch eerder een zaak van mannen in rare kledij, met zo’n Ome Willem-petje op en een rare worstenhelm in de achterzak. Wielrennen dat was de affaire van mensen die Onze-Lieve-Heer de zaligheid voorspeld had. Lees verder

Reacties uitgeschakeld voor “De Driedaagse van de Panne telt 1 dag! Nu gij”

Opgeslagen onder Columns

Koersen: de droom van Lance, of van zijn vader?

Afgelopen week volgde het Eén-programma Iedereen Beroemd een week lang de 12-jarige wielrenner Lance De Baene tijdens zijn voorbereiding op het Vlaams Kampioenschap voor Aspiranten, dat in juli werd verreden.

Ik heb, onder meer ter voorbereiding van mijn roman De seingever, regelmatig in koersmilieus getoefd, en daar vastgesteld dat mensen die hun zoon naar een wielerkampioen noemen, vaak vooral zelf de droom koesteren dat hun kind ooit op het hoogste schavotje zal staan – dat ze een Lance, een Briek, een Tommeke of een Fabian zullen worden. Alles hebben die ouders er dan voor over om hun doel te bereiken (fiets van 10.000 euro, eigen camper, etc), en af en toe stelde ik me de vraag of hun zoontjes zélf wel echt coureur wilden worden. Lees verder

Reacties uitgeschakeld voor Koersen: de droom van Lance, of van zijn vader?

Opgeslagen onder Columns

4 sterren voor ‘De seingever’ in de Volkskrant

Dolblij met de aandacht voor mijn boeken in de Volkskrant van vandaag: 4 sterren voor De seingever, en ook nog eens een vermelding van de 4 sterren die Vurige tong vorig jaar kreeg. (klik op afbeeldingen om te vergroten)

Reacties uitgeschakeld voor 4 sterren voor ‘De seingever’ in de Volkskrant

Opgeslagen onder Nieuws

Column ‘De Morgen’: Zijn droom was te groot voor zijn schriele dijen

Ik weet niet of de blik in zijn ogen eerst mijn aandacht trok, of de witte sokken aan zijn voeten die slechts met de hielen de grond raakten. Daarnaast, net zo roerloos op het asfalt, stonden zijn koersschoenen die straks met een droog geluid in de klikpedalen zouden glijden. Hij staarde voor zich uit met een blik die zo stuurs was dat er sluik haar bij paste, maar hij had een korte coupe waarvan de piekjes in perfecte rangorde op het voorhoofd lagen. Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Columns