Tagarchief: vertaling

Googoosh, de popdiva van Iran

In het Westen is ze totaal onbekend, maar in Iran en voor Iraniërs in het buitenland is ze een legendarische artieste: Googoosh, echte naam Faegeh Atashin (Teheran, 1950). Ze was en is niet alleen de grootste popdiva van Iran (en ook in de rest van het Midden-Oosten zeer geliefd) maar ook actrice en stijlicoon. Zo veranderde ze regelmatig haar kapsel en ‘look’ en fungeerde daarmee als voorbeeld bij moderne, jonge Iraanse vrouwen. Na de Islamitische Revolutie van 1979 werd haar muziek verboden en mocht zij als vrouw niet meer optreden. Twintig jaar stilte volgde. De platen van Googoosh groeiden in die tijd uit tot dure verzamelobjecten bij uitgeweken Iraniërs en de reputatie van ‘Iran’s dochter’ nam bijna mythische proporties aan. In 2000 verhuisde Googoosh naar Los Angeles, waar ze met open armen ontvangen werd door de grote Iraanse gemeenschap aldaar, met een succesvolle comeback als resultaat. Lees verder

Reacties uitgeschakeld voor Googoosh, de popdiva van Iran

Opgeslagen onder Iran

Melancholie op muziek, door Mohsen Namjoo

Dit is zonder twijfel een van mijn favoriete Perzische liedjes, geschreven en gezongen door Mohsen Namjoo, die door The New York Times ook wel ‘the Bob Dylan of Iran’ werd genoemd.

Melancholie op muziek gezet. Hier de vertaling:

Ey Sareban, Ey karevan, Leylaye man koja mibari?

Ba bordane Leylaye man, jaan o dele mara mibari

Ey Sareban koja miravi? Leylaye man chera mibari?

Ey Sareban koja miravi? Leylaye man chera mibari?

Oh jij kameeldrijver, oh jij karavan! Waar neem je mijn Leili (= mijn geliefde)* mee naartoe?

Terwijl je mijn Leili meeneemt, neem je mijn hart en ziel mee,

Oh jij kameeldrijver, waar ga je naartoe? Waarom neem je mijn Leili met je mee?

Oh jij kameeldrijver, waar ga je naartoe? Waarom neem je mijn Leili met je mee?

Lees verder

Reacties uitgeschakeld voor Melancholie op muziek, door Mohsen Namjoo

Opgeslagen onder Iran

Het mooiste Perzische lentelied: Morghe Sahar

Ongetwijfeld een van de meest geliefde Perzische (strijd)liedjes is Morghe Sahar. Geen Perzisch lied dat me dieper raakt. De klassieke zanger Mohammed Reza Shajarian heeft het meesterlijk vertolkt, maar het is vooral de sobere uitvoering van Farhad waarvan ik het meest hou. Morghe Sahar is een lied dat past bij het begin van de lente, en bij het verlangen naar vrijheid waar we aan begin van het nieuwe Perzische jaar moeten blijven in geloven.

Hier volgt mijn vertaling van het liedje:

Morghe sahar, nale sar kon

Morgenvogel, zing je droevige lied

daghe ma ra tazeh tar kon

herinner me opnieuw aan mijn pijn

zahe sharar bar,

met een brandende zucht

in ghafas ra 
bar shekan o zir o zebar kon

breek deze kooi en zet ze op haar kop

bolbole par basteh, ze kandje ghafas dara


naghmeye azadi no’e bashar sara

nachtegaal met gebonden vleugels

kom vanuit de hoek van je kooi en zing een nieuw lied van vrijheid voor de mensheid


va’z nafas arseye in khake tudeh ra,
 por sharar kon


en met één adem, vul deze grootse aarde met vuur

nale sar kon

zing je droevige lied

zolm zalem, jur sayyad

ashiyanam dade bar bad


de wreedheid van de tiran, de onrechtvaardigheid van de jager

hebben mijn nest doen verdwijnen in de wind

ey khoda, ey falak, ey tabi’at,
 shame tarike ma ra sahar kon!

O god, o hemelse wereld, O natuur, maak van onze donkere avond de zonsopgang!

por samar kon

maak het een overwinning

No bahar ast

het is een nieuwe lente

gol be bar ast


de bloemen zijn weer gekomen

abr cheshmam


jale bar ast

de wolken in mijn ogen zijn vol van dauw

in ghafas, chon delam, tang o tar ast

deze kooi, zoals mijn hart, is verstikkend en donker

shole fekan, dar ghafas, ey ah atashin


o heftige schreeuw, zet deze kooi in vlammen

dast tabi’at, gole omre mara machin


hand van de natuur, oogst nog niet deze bloem van mijn leven

djanabe ashegh negah ey taze gol az in

waak over deze dierbare jonge bloem

bishtar kon! bishtar kon! bishtar kon!

Maak er meer! Maak er meer!

morghe bidel, sharhe hedjran, mokhtasar kon! mokhtasar kon

jij vogel zonder hart, maak het verhaal van onze scheiding kort! Maak het kort!

Reacties uitgeschakeld voor Het mooiste Perzische lentelied: Morghe Sahar

Opgeslagen onder Iran

Vertaling van Rumi voor deze week (deel 4)

Rumi zoals alleen Rumi dat kan: het mysterie begrijpelijk maken.

EEN ONGESCHIKTE VERGELIJKING

In de tastbare wereld zijn geen twee dingen gelijk.

Elke vergelijking is ongeschikt en ruw.

Je kan een leeuw naast een man plaatsen,

maar die plek is voor beiden gedurfd.

Veronderstel dat het lichaam als deze lamp is.

Ze heeft een wiek en olie nodig. Slaap en voedsel.

Als ze die niet krijgt, zal ze sterven,

en ze brandt die steeds opnieuw op, in een poging dood te gaan.

Maar waar is de zon in deze vergelijking?

Ze gaat op, en het licht van de lamp

mengt zich met de dag.

Eenheid,

die de realiteit uitmaakt, kan niet begrepen worden

met beelden van lamp en zon.

Het vervlakken

van een meervoud tot een eenheid is fout.

Geen beeld kan beschrijven

wat overblijft van onze vaders en moeders,

onze grootvaders en grootmoeders.

Taal beroert niet degene

die leeft in elk van ons.

Reacties uitgeschakeld voor Vertaling van Rumi voor deze week (deel 4)

Opgeslagen onder Iran

Nieuwe vertaling van een gedicht van Rumi (deel 3)

Deze week, zoals beloofd, een nieuwe vertaling van een gedicht van de Perzische meester Rumi. Om van te genieten, uit het hoofd te leren, en nooit meer te vergeten.

Je bent mijn leven

Je bent mijn leven, je bent mijn leven, mijn leven; je bent

van mij, je bent van mij, van mij.

Je bent mijn koning, je verdient mijn passie; je bent

mijn snoep, je verdient mijn tanden.

Je bent mijn licht; blijf in mijn ogen wonen,

O mijn ogen en fontein van leven!

Toen de roos jou aanschouwde, zei ze tegen de lelie, ‘Mijn

cipresboom kwam naar mijn rozentuin.’

Zeg me, hoe verhoud je je tot twee verspreide dingen!

jouw haren, en mijn verstrooide toestand!

Het touw van je haren is mijn keten, de muur van

je kin mijn gevangenis.

Waar ga je naartoe, dronken, je handen schuddend?

Kom bij mij, mijn lachende roos!

Reacties uitgeschakeld voor Nieuwe vertaling van een gedicht van Rumi (deel 3)

Opgeslagen onder Iran

Gedicht van Rumi: vanaf nu wél elke week

Met mijn excuses voor de vertraging: ik had wekelijks een vertaling van een gedicht van Rumi beloofd, maar het was eventjes druk. Vanaf nu: elke week!

Deze keer een toepasselijk gedicht van Rumi over de winter.

MIJN SLECHTSTE GEWOONTE

Mijn slechtste gewoonte: zo moe word ik van winter
dat ik een marteling ben voor mijn omgeving.

Wanneer jij hier niet bent, groeit niets.

Alle helderheid verlaat mij. Mijn woorden
raken verward en verstrikt.

Hoe stinkend water genezen? Stuur het terug naar de rivier.
Hoe slechte gewoontes genezen? Stuur me terug naar jou.

Wanneer water opgezogen wordt door de bekende draaikolken
graaf dan door de bodem een uitweg
naar de oceaan. Er is een geheim medicijn

bestemd alleen voor hen die zoveel pijn hebben
dat alle hoop verdwenen is.

Zij die hopen zouden zich benadeeld voelen als ze het wisten.
Kijk zo lang je kan naar de vriend van wie je houdt,
of die vriend nu uit het zicht verdwijnt
of weer naar je toekomt.

Reacties uitgeschakeld voor Gedicht van Rumi: vanaf nu wél elke week

Opgeslagen onder Iran

Rumi, de meester

Vanaf nu kan u elke week op mijn blog een Nederlandse vertaling lezen van een gedicht van de Perzische dichter Rumi (120-1273). Naast die van Hafez is er geen Perzische poëzie die mij meer kan betoveren dan die van Djalal ad-Din Rumi. Geen dichter ook die de liefde mooier bezongen heeft dan hem – of wat dacht u hiervan?

WANNEER JE ZWAARD

wanneer je zwaard
mijn nek bereikt
zullen mijn ogen zich
niet afwenden
van je gezicht

wanneer mijn mond
omzwachteld
dicht is
en dit lichaam achtergelaten
in het vuil
zullen mijn ogen zich
niet afwenden
van je gezicht

ik vraag niets
niets van jou
behalve je schoonheid
je keizerlijke schoonheid

12 reacties

Opgeslagen onder Iran