Tagarchief: verkiezingen

Ik stem NIET blanco – voor Neda en de zes van Leuven

Vandaag staat in De Standaard een column van iemand die ons aanraadt morgen ons hart niet te vergeten als we gaan stemmen. ‘Ga zaterdagmiddag gewoon in de zon zitten en vergeet alles wat u de laatste weken hebt gehoord. Laat na de ratio de emotie maar opborrelen. (…) Vrijwel alle beslissingen zijn in eerste instantie emotioneel en worden daarna (eventueel) rationeel verantwoord. Ook de grote. Hoe hebt u ooit uw lief gekozen? Na een stemtest? Na een audit van uw toekomstige schoonfamilie? Een auto kiest u ook emotioneel.’

Ik verslikte me welhaast in mijn zaterdagse koffie toen ik het las: wie een politicus op één lijn zet met mijn lief, neemt een bocht die nog korter is dan het lontje van Bart De Wever. Maar als ik écht het advies ter harte zou nemen om morgen mijn emotie te volgen, dan zou ik – ik krijg het bijna niet over mijn lippen – misschien blanco stemmen. Ik wil vanmiddag gerust in de zon gaan zitten, maar vergeten wat onze politici de voorbije weken hebben gezegd, dat kan ik niet. Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Columns

Twee jaar na de verkiezingen van 12 juni


Precies twee jaar geleden was ik in Isfahan, en zag ik duizenden Iraniërs opgetogen naar de stembus trekken. De overweldigende meerderheid van hen droeg de kleur groen – een verwijzing naar de campagnekleur van Mir-Hossein Mousavi, de hervormingsgezinde presidentskandidaat. Ik schreef daarover dit in mijn boek:

Eindelijk is het 12 juni, ‘D-Day’, de dag van de presidentsverkiezingen, de dag waar ik zo veel Iraniërs naar heb toe zien leven, maar ook de dag die sommigen bang maakt omdat ze niet meer durven te geloven in verandering. Wanneer ik ’s morgens in het hotel de televisie aanzet, stemt het eerste bericht me hoopvol. Er wordt gesproken over een ‘recordopkomst’. Een hoge opkomst hangt in Iran samen met winst voor de hervormingsgezinden: in 1997, bijvoorbeeld, leidde 80 procent opkomst tot 70 procent stemmen voor Khatami.

Op straat lijkt er een feest aan de gang. Groen geklede jongeren trekken uitgelaten naar het stemlokaal. Taxichauffeurs toeteren en maken het vredesteken. Een jongen op een knalgele scooter steekt de Iraanse vlag hoog in de lucht. “Ahmadinedjad piroozi! Ahmadinejad overwint!”, schreeuwt hij, maar in een stad die bijna volledig groen kleurt, lijken zijn woorden aan dovemansoren gericht. Eerlijk: ook ik besteed er weinig aandacht aan, overtuigd als ik ben dat aan het einde van de dag Mir-Hossein Mousavi de nieuwe president van dit land zal zijn.

Maar het draaide anders uit:

Wanneer ik op 13 juni wakker word en de televisie aanzet, zie ik op het scherm een taartdiagram met de resultaten van de belangrijkste presidentskandidaten: Ahmadinejad, Mousavi en Karroubi. Het is meteen duidelijk wie het grootste stuk van de taart heeft. Ik kan het niet geloven. Het is onmogelijk. Ahmadinejad? Gewonnen? Even begin ik aan mezelf te twijfelen. Ben ik blind geweest? Ik was er rotsvast van overtuigd dat Mousavi zou winnen. Had ik de aanhangers van Ahmadinejad dan niet gezien? Had ik alleen oog voor het groen?

Ik snel naar beneden en word tegengehouden door de receptionist, die me verse koekjes aanbiedt om de overwinning van Ahmadinejad te vieren. Ik betrap mezelf erop dat ik de aardige man plots minder sympathiek vind.

En even later zei een taxichauffeur me het volgende:

We hadden het moeten weten. Ik weet zeker dat er fraude is gepleegd. De winst van Ahmadinejad is gewoon te groot. Voor bedrog hadden we gevreesd, maar ons niet verlammen door de angst daarvoor, omdat we met Mousavi voor het eerst sinds lang weer hoop hadden. Hoe het nu verder moet? Dat weet ik niet. Ik ben bang voor wat nu zal komen. Zo’n grote ontgoocheling hebben we sinds de Revolutie niet meegemaakt.”

Ja, hoe moet het nu verder? Twee jaar na de frauduleuze verkiezingen zijn we nog steeds niet van het islamitische regime verlost. Nog steeds worden mensen willekeurig opgepakt, gefolterd en gedood. De oppositieleiders Mousavi en Karroubi leven al maanden onder huisarrest.

Toch ben ik hoopvol. Iran zal geen Arabische lente kennen: het land is bang voor een nieuwe revolutie, en terecht. Maar de vele interne conflicten in het regime doen me geloven dat de Islamitische Republiek een stervend dier geworden is. Een dier dat zich ook bedreigd voelt, en dan zijn ze vaak het gevaarlijkst. Vandaag bereikte ons daar weer een tragisch voorbeeld van: de Iraanse journalist Hoda Saber is overleden aan de gevolgen van zijn hongerstaking. Hij protesteerde daarmee tegen de dood van Ezatollah Sahabi en zijn dochter Haleh Sahabi, over wie ik eerder berichtte op deze blog.

De Islamitische Republiek Iran: een gevaarlijk dier, maar zonder twijfel een stervend dier. Ik kan niet wachten tot het overlijdensbericht mij bereikt.

Reacties uitgeschakeld voor Twee jaar na de verkiezingen van 12 juni

Opgeslagen onder Iran

Stemmen in België, stemmen in Iran


Gisteren om zes uur uit de veren om in een stembureau ‘bijzitter’ te zijn voor de Belgische federale verkiezingen. Ik geef toe dat toen ik de oproepingsbrief kreeg om bijzitter te zijn, ik in het begin wat gemord heb, maar al snel besefte ik dat het eigenlijk een privilege is om zoiets te doen: we moeten nooit vergeten wat een voorrecht het is in een democratie te leven.

Ik had dus verwacht een mooie voormiddag te beleven, maar was eigenlijk behoorlijk ontgoocheld. Het viel me op hoeveel mensen tegen hun zin komen stemmen. Ik zag vooral jongeren diep zuchten toen ik hen de roze en gele stembrieven overhandigde. Ik zeg niet dat ik de ontgoocheling van velen in de Belgische politiek niet begrijp. Maar opmerkingen als ‘we zijn weer de helft van onze zondag’ kwijt stoorden me mateloos. Het deed me terugdenken aan mijn 13 juni in Iran vorig jaar, toen ik door de straten van Isfahan liep en voelde dat de doodse stilte er een voor de storm was: er was massale fraude bij de uitslag van de presidentsverkiezingen en Teheran stond al in brand. Daar en toen hunkerden mensen naar democratie; gisteren zag ik mensen de democratie al te vanzelfsprekend vinden.
De foto bovenaan dit bericht nam ik in Isfahan, op verkiezingsdag. De vreugde op het gezicht van de jongeren omdat ze mochten stemmen en hoopten op verandering kan niet sterker contrasteren met de vele lange gezichten die ik gisteren gezien heb.

Reacties uitgeschakeld voor Stemmen in België, stemmen in Iran

Opgeslagen onder Iran

Bekende Iraanse actrice mag niet naar VS vliegen

De Iraanse autoriteiten weigeren de bekende actrice Fatemeh Motamed-Aria (zie foto) en een filmmaker toestemming om naar de Verenigde Staten te reizen. Dat meldde de Iraanse krant Sarmaye Daily zaterdag.
De twee waren volgens de krant betrokken bij de protesten van de Iraanse oppositie na de herverkiezing van president Ahmadinejad. Fatemeh Motamed-Aria en documentairemaker Mojtaba Mirtahmaseb werden donderdag op het vliegveld van Teheran tegengehouden, vanwaar ze zouden vertrekken naar Los Angeles voor een conferentie over de Iraanse film. Acht andere leden van het gezelschap mochten wel naar de Verenigde Staten vliegen.
bron: de Volkskrant

Reacties uitgeschakeld voor Bekende Iraanse actrice mag niet naar VS vliegen

Opgeslagen onder Iran

Iraanse demonstrant ter dood veroordeeld

Een Iraanse rechtbank heeft voor het eerst een een deelnemer aan de protesten tegen de herverkiezing van president Mahmoud Ahmadinejad ter dood veroordeeld. Dat heeft de hervormingsgezinde website http://www.mowjcamp.com vandaag gemeld.
Het gaat om de 37-jarige Mohammad-Reza Ali-Zamani die maandag zou zijn geïnformeerd over zijn doodsvonnis. De man was in augustus aangehouden. Hij kan nog beroep aantekenen tegen de uitspraak. De autoriteiten hebben nog geen mededeling gedaan over de zaak.
Het semi-officiele persbureau Mehr News Agency meldde in augustus dat hij was aangeklaagd wegens verzet tegen het Iraanse leiderschap en het lidmaatschap van een ‘terroristische’, monarchistische beweging.
Ali-Zamani maakte deel uit van de groep van ruim 100 demonstranten en oppositieleiders die sinds augustus tijdens massarechtszaken voor de rechter moesten verschijnen. Hij zou toen een uitgebreide bekentenis hebben afgelegd. De oppositie veroordeelde de rechtszaken als ‘showprocessen’. “Hij werd op maandag van de Evin-gevangenis overgebracht naar Revolutionaire rechtbank 15 waar de veroordeling werd uitgesproken”, aldus Mowjcamp.
bron: de Volkskrant

Reacties uitgeschakeld voor Iraanse demonstrant ter dood veroordeeld

Opgeslagen onder Iran

Iraanse regering sluit drie kranten

Drie Iraanse kranten die zich kritisch hebben uitgelaten over president Mahmoud Ahmadinejad zijn op last van de regering gesloten. Dat hebben de Iraanse staatsmedia dinsdag gemeld.
De staatsmedia gaan niet in op de reden van de sluiting, maar de betreffende kranten stonden welwillend tegenover de partijen die openlijk betwijfelen of Ahmadinejad de presidentsverkiezingen van 12 juni wel eerlijk heeft gewonnen.
Het is niet voor het eerst dat de Iraanse regering de persvrijheid aan banden legt. De afgelopen tien jaar zijn al ruim honderd onafhankelijke en vooruitstrevende dagbladen en tijdschriften verboden. Sinds de laatste presidentsverkiezingen moeten vooral kranten die kritiek hebben op Ahmadinejad het ontgelden.
De kranten die nu zijn verboden zijn de Farhang-e Ashti en de Arman, beide uit de hoofdstad Teheran, en de Tahlil-e Rooz uit het zuidelijke Shiraz. In de afgelopen 10 jaar heeft de Iraanse regering zeker 100 kranten en tijdschriften gesloten.
bron: de Volkskrant

Reacties uitgeschakeld voor Iraanse regering sluit drie kranten

Opgeslagen onder Iran

Nucleaire chef van Iran neemt ontslag

Gholamreza Aghazadeh, het hoofd van de Iraanse nationale atoomenergie-organisatie, is afgetreden. Dat heeft het Iraanse persbureau ISNA vandaag gemeld. Bijna drie weken geleden heeft Aghazadeh al een ontslagbrief naar president Mahmoud Ahmadinjead gestuurd. De president heeft hem ontslag verleend. Over de motieven van Aghazadeh melden Iraanse media vooralsnog niets.
Aghazadeh is een veteraan in de Iraanse politiek. Eind jaren zeventig werkte hij voor een krant van de huidige oppositieleider Mir-Hossein Mousavi. Hij werd in de jaren tachtig de plaatsvervanger van de toenmalige premier Mousavi. Hij was ook minister van Olie van 1985 tot 1997.
De relatief hervormingsgezinde toenmalige president Mohammad Khatami benoemde hem in 1997 tot chef van de atoomorganisatie. Hij behield de functie toen Ahmadinjead in augustus 2005 Kahatami opvolgde als president.
De herverkiezing van Ahmadinjead vorige maand blijft in Iran en daarbuiten onderwerp van discussie. De oppositie beschuldigt de regering van verkiezingsfraude.
bron: ISNA, de Volkskrant

Reacties uitgeschakeld voor Nucleaire chef van Iran neemt ontslag

Opgeslagen onder Iran