Tagarchief: Ronde van Vlaanderen

De Ronde van Vlaanderen: koers is labeur met andere middelen

Coronatijden: vreemde tijden voor iedereen, en dus ook voor wie van koers houdt. We kunnen geen koers kijken, maar wel lezen.
Op Twitter volg ik al een tijd Koen Lemmens (@uwdienstwillige; hij is er nu even niet actief), die naast jurist ook een groot koersliefhebber is. Hij stuurt me regelmatig zijn parels van stukken over koers, die ik hier graag publiceer.

Koen Lemmens (1976) studeerde rechten in Brussel en Firenze. Hij doceert publiekrecht en mensenrechten aan de KU Leuven, de VU Brussel en Global Campus of Human Rights (Venetië). Cooralsnog publiceerde hij vooral vakliteratuur.

Al sinds zijn kindertijd is hij gefascineerd door wielrennen, met name de culturele dimensie ervan boeit hem. De koers, dat is toch vooral het doorvertellen van de verhalen, obsessies en bezorgdheden van de vorige generaties.

 

Ik heb een man gekend die ontzettend rijk was. Doorgaans zegt men dan zo rijk als het water diep is, maar in zijn geval zou dat enkel gepast zijn indien Deme en Jan De Nul nog snel even een paar maanden zouden gaan baggeren. Zo rijk was hij, dat in zijn keuken een Oude Meester hing, een werk zoals er wereldwijd slechts enkele in privé-bezit waren. Om maar te zeggen, hier hadden we niet te maken met iemand die op de kleintjes moest letten. In sterrenrestaurants in Europa en erbuiten was hij kind aan huis. Als hij zou willen meermaals daags zelfs. “Maar weet gij”, zo vroeg hij mij eens “waar ge de beste mosselen eet?” Zijn ogen lichtten op van pure, culinaire voorpret. “Daar!”, en hij wees in de richting van het volkscafé waar zijn arbeiders ’s middags gingen schaften, “bij Lucien van d’Elfurenmis!”. “Friet in ossenvet gebakken, mosselen in een kastrol met veel selder en juin. Beter kan niet, echt niet. Als chefs het gerecht willen verbeteren, met nobelere ingrediënten, dan”, en hier onderbrak hij even om te kijken of zijn vrouw, die zich de beschetenheid van de betere klassen wel eigen gemaakt had, hem niet hoorde, “verkloten ze – ik mag dat toch zo zeggen he ?  – het hele gerecht.” Dat zei dus een man die alleen al aan de amuse kon zeggen of hij bij Ducasse, Blanc of Troisgros zat.

Wat goed is, al is het dan simpel en volks, moet niet verbeterd worden. Hadden ze dat inzicht maar gehad bij de Ronde van Vlaanderen. Lees verder

Reacties uitgeschakeld voor De Ronde van Vlaanderen: koers is labeur met andere middelen

Opgeslagen onder Columns

Fietsers zijn geen terroristen

“Sommigen gaan er blijkbaar ook vanuit dat ik aan een rotvaart over de Vlaamse wegen scheur, wat niet het geval is, maar wat ik vooral zorgelijk vind, is dat er steeds meer mensen zijn die wielertoeristen als één homogeen gevaar beschouwen.”

Een vervolg op mijn vorige blogpost voor De Morgen over onze slechte fietspaden kunt u hier lezen.

Reacties uitgeschakeld voor Fietsers zijn geen terroristen

Opgeslagen onder Columns

Omdat zot zijn geen zeer doet

Schermafbeelding 2014-02-11 om 11.34.33

Vanaf vandaag kan op de site van De Morgen het relaas volgen van wat wellicht de grootste sportieve uitdaging is die ik tot nu toe ben uitgegaan: op 5 april fiets ik de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen.

Over mijn voorbereiding zal ik twee maanden lang een aantal keer per week bloggen. De eerste blogpost kan u hier lezen.

Ook freelance journaliste Katrien Depoorter gaat een sportieve uitdaging aan: zij loopt de Antwerp 10 Miles.

Lees en leef mee!

Reacties uitgeschakeld voor Omdat zot zijn geen zeer doet

Opgeslagen onder Nieuws

Het valse gebit van de Ronde van Vlaanderen

Dit opiniestuk verscheen in De Morgen van 9 april

“De Ronde van Vlaanderen: de enige hoogmis die er vandaag toe doet”, twitterde ik op paaszondag net voor de start van ‘Vlaanderens Mooiste’. Mijn afkeuring voor het gewijzigde parcours zónder de Muur had ik her en der al laten blijken, maar welaan: op de dag van de verrijzenis des Heren moet zelfs een ongelovig mens zijn best doen om enige gevoelens van hoop, geloof en liefde te etaleren. Zodoende at ik olijk nog een chocolade-ei en durfde ik te denken dat het met de tweede editie van de ‘nieuwe’ Ronde wel zou meevallen. Lees verder

Reacties uitgeschakeld voor Het valse gebit van de Ronde van Vlaanderen

Opgeslagen onder Columns

De Ronde van Vlaamse nostalgie

Deze tekst verscheen in De Standaard van 30 maart en is een ingekorte versie van een tekst die verscheen in de Ronde van Vlaanderen-special van het Nederlandse wielertijdschrift De Muur.

Retrobeurzen, naaicursussen en de revival van de moestuin: we leven in nostalgische tijden, en ook in de koers is nostalgie naar de wielrennerij van weleer alomtegenwoordig. Wielertoeristen tooien zich in truitjes van Molteni, Faema of Alcyon; het Centrum Ronde van Vlaanderen organiseert dit jaar voor de zevende keer een RetroRonde van Vlaanderen, waarbij ‘de toertocht wordt gereden op historische fietsen en de renners zijn gehuld in vintage koerskledij’, en glossy boeken over wielerhelden als Fausto Coppi en Eddy Merckx vliegen de deur uit. Die nostalgische revival in de wielrennerij staat niet geïsoleerd: nostalgie lijkt een grondsentiment van onze tijd geworden. Lees verder

Reacties uitgeschakeld voor De Ronde van Vlaamse nostalgie

Opgeslagen onder Columns

‘Een eigentijdse Vlaamse reus’: mijn verhaal in De Muur

IMG_3440

Toen Bert Wagendorp (Nederlandse journalist, columnist en wielerfreak) mij een paar maanden geleden vroeg om een stuk te schrijven over de ‘diepere betekenis’ van de Ronde van Vlaanderen voor een special van wielertijdschrift De Muur naar aanleiding van de 100ste verjaardag van de Ronde, aarzelde ik geen seconde: De Muur is een steengoed tijdschrift, en de Ronde de schoonste aller Vlaamse koersen. Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Nieuws

Column ‘De Morgen’: Zijn droom was te groot voor zijn schriele dijen

Ik weet niet of de blik in zijn ogen eerst mijn aandacht trok, of de witte sokken aan zijn voeten die slechts met de hielen de grond raakten. Daarnaast, net zo roerloos op het asfalt, stonden zijn koersschoenen die straks met een droog geluid in de klikpedalen zouden glijden. Hij staarde voor zich uit met een blik die zo stuurs was dat er sluik haar bij paste, maar hij had een korte coupe waarvan de piekjes in perfecte rangorde op het voorhoofd lagen. Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Columns