Mijn Zeer Korte Verhaal voor de A.L. Snijderprijs

Helaas heb ik niet de eindronde gehaald van de nominaties voor de A.L. Snijdersprijs voor Zeer Korte Verhalen, die op 24 november in Utrecht wordt uitgereikt. De jury zal daar uit 12 namen de 3 eindwinnaars bekendmaken. Mijn verhaal werd gekozen tot een van de 44 beste van de 422 inzendingen, en is opgenomen in het boek 220 W. Snijdersprijzen 2012. U kan het evenwel ook hier lezen:

Tuuut

Hun boodschappentas was van stevig canvas, alsof ze zich hadden voorgenomen met een zware lading terug te keren. Maar op de rolband bespeurde ik slechts een voorverpakt volkorenbrood.

De draagtas hing over de linkerschouder van de man. Terwijl hij zijn portefeuille uit zijn achterzak haalde, nam zijn vrouw de lichte last van zijn arm. Op de tas werd vlaskaas aangeprezen. Een boer stond blootsvoets in een veld. Meisjes in lange rokken zetten het vlas in schoven.

De vrouw rommelde in de portefeuille en duwde haar man een glimmende bankkaart in de handen. Hij schoof ze voorzichtig in de betaalautomaat. Tuuuut. De kassierster stak er verveeld de kaart juist in. De vrouw lachte zenuwachtig.

‘Ge moet nu uw code ingeven, Marcel’.

‘Ja, Rosa.’

Tuuut. De kassierster draaide met een ruk het toestel om. ‘Uw kaart is geweigerd’, snauwde ze. ‘Staat er niet genoeg geld op de rekening?’ De man schudde het hoofd. ‘Dat is nu de eerste keer dat we zoiets gebruiken, en ’t werkt al niet.’ De kassierster vroeg of hun kaart geactiveerd was. ‘Geactiveerd?’ fronste de man. Hij deinsde achteruit en liet zijn vrouw contant betalen.

Buiten, op de parking, schuifelden de voeten van Marcel en Rosa behoedzaam over het asfalt, maar hun oude geesten zweefden vermoeid boven het vlasveld van hun boodschappentas.

1 reactie

Opgeslagen onder Nieuws

Een Reactie op “Mijn Zeer Korte Verhaal voor de A.L. Snijderprijs

  1. Dag Ann,
    Toch dik gefeliciteerd hoor; zo’n beoordelingen blijven toch altijd in mindere of meerdere mate subjectief. En je bent toch stevig gepositioneerd bij de beste 10 op 100. Da’s zelfs beter dan grote onderscheiding oftewel 90%! Ge zoudt voor minder heel kontent zijn!
    En je kan ook in niet alles de eerste zijn…
    Groeten,
    Etienne