Column ‘De Morgen’: Wensjes groot en klein

Ze knijpt haar ogen tot spleetjes. Houdt het hoofd schuin, laat haar elleboog op haar knie rusten en duwt haar wijsvinger tegen haar rechterslaap: tijd om na te denken. Een paar seconden later priemt diezelfde vinger in mijn richting. ‘Hoge hakjes wil ik graag, zoals die van jou, en oorringen zoals jij die hebt.’

Mijn nichtje heeft zonet geantwoord op mijn vraag wat ze voor Sinterklaas wil. Liever wil ik dat ze pas hakken draagt voor de eerste jongen van wie ze houdt, maar in het verhaal van aantrekkingskracht en verlangen kan ik, hopeloos ouderwetse tante, haar nog niet inwijden.Ik besluit dus de wereld der wensen van grote meisjes van vijf binnen te treden, en vraag haar wat voor hakken ze wil. Het soort dat ik vandaag draag? ‘Nee,’ zegt ze haast berispend, ‘nee, hoger, en heel dun.’ Ach zo. ‘En wanneer wil je die hakken dragen? Om naar school te gaan?’ Ze staat op van het tapijt waarop haar puzzel ligt, zet de handen in haar zij en roept met gespeelde kwaadheid: ‘Je bent een beetje dom, hoor. Nee, niet voor school, om me thuis als prinsesje te verkleden!’

De dag voordien las ik dat de Australische winkelketen Kmart slipjes voor jonge meisjes uit de rekken haalde met daarop ‘I love rich boys’ en ‘Call me’, dus vreemd is het niet dat de combinatie nichtje-hakken mij even een schrikbeeld bezorgde. Maar de hakken zijn maar om te spelen – de onschuld is hersteld. Niet voor lang, echter, want terwijl ze verder puzzelt, zegt Marjolein dat het toch vreemd is dat de Sint gisteren in de winkel zoveel lelijker was dan die op televisie.

Lang zal het niet meer duren eer ze het geheim van Sinterklaas kent, en dat moet je blijkbaar erg vinden omdat kinderen dan een deel van hun onschuld verliezen. Ik zal niet rouwig zijn als Marjolein weet hoe de vork in de steel zit, want onschuld is een eigenschap die we op zekere leeftijd beter kwijt dan rijk zijn. Zelf waardeer ik 6 december niet als een hoogmis van onschuld, maar als het feest van het verlangen – en dat is een kwaliteit die kinderen van alle leeftijden van pas komt. Wat is er mooier dan zo sterk naar iemand verlangen dat je als klein kind niet meer kan slapen omdat je waarachtig de Sint over de daken hoort stappen, en als volwassen kind in je dagdromen fantasie niet langer van realiteit kan onderscheiden?

Beste Sint, breng geen hakken voor Marjolein, maar laat haar dat verlangen opbergen tot ze er de wens van een ander mee kan bevredigen, en laat hem deze verzen in haar schoen leggen:

Morgen rijd ik met bedwelmende bloemen naar je toe.

Ik wil niet langer wachten, eindelijk weten hoe


Je bent; de bloemen zullen je verraden. 

Als je liefdeloos bent, zullen ze kwijnen en treuren;


Als je kwijnt van verlangen, heviger geuren;

Als je brandt van verlangen, hun knoppen scheuren

En jij in een groot gebaar al je gewaden. (J.J. Slauerhoff)

Reacties staat uit voor Column ‘De Morgen’: Wensjes groot en klein

Opgeslagen onder Columns

Reacties zijn gesloten.