‘Er is een ramp gebeurd in dit land’


© Pieter-Jan De Pue

‘Vrijheid van meningsuiting is onmogelijk zonder Mousavi’; ‘Dokter Ahmadinejad, ga naar de dokter’; ‘Als je vals speelt, zal er chaos zijn in Iran’: het zijn maar een paar van de slogans die ik woensdag hoorde tijdens een indrukwekkende demonstratie voor de presidentskandidaat Mousavi in het historische centrum van Isfahan.

De voormalige Iraanse president Khatami – die Mousavi steunt – kwam hier een toespraak houden. Nooit eerder zag ik zoveel mensen samen op straat. Jong en oud, arm en rijk: alle lagen van de bevolking liepen zingend, roepend of schreeuwend naar het fabuleuze Naqsh-e Jahanplein, dat in het begin van de zeventiende eeuw door Sjah Abbas I (1571-1629) werd aangelegd. Lang geleden werd hier polo gespeeld, maar nu stromen er duizenden Iraniërs toe die hun ontevredenheid uiten over het beleid van president Ahmadinejad.

Ik loop een tijdje mee met de demonstranten maar hou dat niet lang vol: tientallen mensen verdringen zich rond mij en vragen wat ik vind van ‘Mister Mousavi’. Langs de kant van de weg hap ik even naar adem, en meteen komt een glimlachende vrouw in zwarte chador naast me zitten. ‘Ik moest hier gewoon zijn vandaag. Ik heb de politie onlangs gezegd dat de kledingvoorschriften zo streng zijn dat ik geen zin meer heb om buiten te komen. Weet je wat ze antwoordden? Blijf dan gewoon binnen. En dat terwijl ik altijd de hijab respecteer.’

Er worden groene papieren petjes uitgedeeld, vuisten gaan gebald de lucht in en een jongeman draagt op zijn buik een groot verbodsteken met daarop ‘liegen verboden’. Op het gezicht van deze mensen lees ik genot: verkiezingstijd geeft hen de kans om hun mening te uiten, en dat is hier anders verre van evident.

“Mensen over de hele wereld praten met elkaar via het internet, en onze president heeft het alleen maar over de komst van de Mahdi”

Na een klein uur verlaat de massa het plein. Mohammad (60) komt naar me toe, legt even zijn hand op mijn schouder en vraagt me of ik zijn woorden alsjeblieft in de krant wil neerschrijven. ‘Ik heb tijdens de Iran-Irakoorlog in Khorramshahr gevochten. Ik hield veel van Khomeini. Maar er is een ramp gebeurd in dit land. Mensen over de hele wereld praten met elkaar via het internet, en onze president heeft het alleen maar over de komst van de Mahdi (de 12de opvolger van de profeet Mohammed). Leugens, allemaal leugens.’

’s Avonds laten de Ahmadinejad-fans weer van zich horen: ze scheuren met hun bromfietsen aan erg hoge snelheid over de voetpaden en schreeuwen luid ‘Only Doctor Ahmadinejad!’

Ik had gisteren het gevoel getuige te zijn van een historisch moment in de geschiedenis van dit land: Isfahan, altijd al een van de meest religieuze steden in Centraal-Iran, heeft op het Naqsh-e Jahan plein met duizenden de hervormingsgezinde Mir-Houssein Mousavi verwelkomd.

Deze column verscheen eerder in De Standaard van 12 juni 2009.

Reacties staat uit voor ‘Er is een ramp gebeurd in dit land’

Opgeslagen onder Uit een oudere doos

Reacties zijn gesloten.